«Χρωστάω τη σοφία μου στο φόβο»

«Χρωστάω τη σοφία μου στο φόβο», Κατερίνα Αγγελάκη- Ρουκ

Και στη σιωπή,  στο βλέμμα και στις κατευθύνσεις ίσως των απλών πραγμάτων,
όπως μας παρουσιάζονται τόσο εύθραυστα.
Κάθε τι μπορεί να εμπνεύσει φόβο. Δεν φοβάσαι μόνο κάτι, αλλά φοβάσαι για…
Κάθε ατέλεια στο άπειρο σύμπαν, είναι ή η αρχή για ένα δάκρυ ή η αρχή για ένα ταξίδι, για μία φυγή.
Αυτός είναι ο πλούτος μας,
από τις μικρές γκρίζες  πέτρες τις φαγωμένες από το θαλασσινό κύμα, να ζητάς να προστατευθείς, νομίζοντας πάντα ότι η φθορά τους σε αφορά.






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Υπό το φως του μυθιστορήματος» -Σταύρος Ζουμπουλάκης, Εκδόσεις Πόλις

Σκοτεινή αγάπη μιας άγριας γενιάς, Γκέοργκ Τρακλ (μετ. Ν. Ερηνάκης)

Ο θησαυρός των ταπεινών, Μωρίς Μάτερλινκ