ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΘΕΑΤΩΝ

 (πρώτη δημοσίευση στο  artpress )  «Συνηθίζετε να κρατάτε ημερολόγιο; Σας αρέσει να αποτυπώνεται τις μέρες και τις νύχτες σας ;». Η γυναίκα αφού θέτει εσωτερικά μία εκδοχή της απάντησης, στο τέλος λέει   «..καταγράφω τα πάντα, ακόμα και τον αέρα που αναπνέω …με  λέξεις που νιώθουν στο πετσί τους ότι πραγματικότητα είναι αυτό που τις αποκόπτει από το πραγματικό». Ακριβώς αυτή τη διάσταση μεταξύ γραφής, γλώσσας και πραγματικότητας, επεσήμανε ο  Ρολάν Μπάρτ . « Η γραφή », λέει « είναι πάντα ριζωμένη σ’ ένα επέκεινα της γλώσσας, αναπτύσσεται σαν φύτρο και όχι σαν γραμμή, είναι μία αντιεπικοινωνία,  εκφοβίζει». Αντίθετα η γλώσσα δεν είναι τόσο ένας τροφοδότης υλικού για τον συγγραφέα, όσο ένας ορίζοντας,  ένα όριο πέραν του οποίου δεν μπορεί να εκταθεί.  Η γλώσσα και το ύφος απορρέουν από το άβατο της σκέψης του συγγραφέα. Είναι η ανάγκη του για μοναξιά, είναι το τελετουργικό μύησης σ’ αυτή τη μοναξιά.  « Η γραφή» ,  σημει...