Νικόλας Σεβαστάκης, Άντρας που πέφτει, Εκδόσεις Πόλις
Οι απώλειες είναι οι σταθερές παρουσίες της πραγματικότητάς μας. Στον «Άντρα που πέφτει» του Νικόλα Σεβαστάκη, ο Μάνος ο ήρωας του πρώτου διηγήματος, αρχίζει να πέφτει – πτώση που παθολογικά ορίζεται ως «ψευδοεπιληψία αγνώστου αιτιολογίας»- δύο χρόνια μετά την εγκατάλειψή του από την Αμαλία, την γυναίκα του. Μετά από κάθε πέσιμο ανακαλύπτει καινούριες διαδρομές, «αλλά η Αμαλία είναι η βασική ιδιότητα των πραγμάτων που τον περιστοιχίζουν, η ονομασία της πραγματικότητας». Πρέπει να προχωρήσει, τινάζοντας τις σκόνες από το μπατζάκι του, «κόβοντας δρόμους», ακολουθώντας δηλαδή αυτή την λυτρωτική οικονομία που κάνει την πραγματικότητα να φαίνεται ως αυτόνομη επιλογή.