Τρόποι αιωνιότητας
Στο διήγημα με τίτλο « Μουσική της αναχώρησης », από τη συλλογή του Νικόλα Σεβαστάκη «Γυναίκα με ποδήλατο»*, ο άρρωστος Σήφης ψάχνει όλο το βράδυ έναν μουσικό δίσκο, το «Sleeps with fishes»**. Ένα κειμήλιο ανάμνησης. «Ο περιστοιχισμένος από καταστροφές και εξαφανίσεις ζητούσε έτσι να διαρκέσει στο χρόνο, έστω και μέσα από τους εξαγνιστικούς ατμούς της μουσικής». Ο πατέρας έλεγε ότι είμαστε λίγες φράσεις και δύο τρία βλέμματα για να ρίχνουμε στα πράγματα. Μ’ αυτή την φτώχεια πορευόμαστε στην μοίρα των πολλών και αφανών, στην μοίρα της ανωνυμίας. Και στρώνουμε την παράδοση για τους επόμενους, αφού διανθιστεί από τους λαμπερούς ανθούς που φυτρώνουν, ελάχιστοι ανά τους αιώνες, ενός Πλάτωνα ή Γκαίτε, ενός Μπετόβεν ή Καντ. Ανάμεσά τους ήχοι, λέξεις, κύματα επαναστάσεων, ματωμένα λάβαρα ιδεολογιών και πόθοι υπάρξεων, ανακατεμένοι και συντριμμένοι από την ανάγκη της ιστορίας να αφήνει απ’ έξω τις γενικότητες. Πόθοι σαν του ετοιμοθάνατου Σήφη, να διαρκέσει με κάποιο τρόπο, μέσω ενό...