ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΘΕΑΤΩΝ

Πρώτη δημοσίευση στο  frear Στην εισαγωγή της ανθολόγησης των αποσπασμάτων από το έργο του πεζογράφου Γιώργου Χειμωνά με τίτλο « Αγάπη σαν ακολασία » (Εκδόσεις Κριτική) , ο συγγραφέας και επιμελητής Αργύρης Παλούκας γράφει ότι μοναδικό κίνητρο της εκδοτικής αυτής προσπάθειας, υπήρξε η δική του αγάπη για ένα έργο που τον κάνει ακόμη να δακρύζει. Από αυτό το πεζογραφικό έργο ο ανθολόγος διαλέγει ιστορίες χωρίς τίτλους. Η δε παραπομπή στα αντίστοιχα πεζογραφήματα του Χειμωνά, γίνεται με μία σημείωση στο τέλος του βιβλίου. Η προσπάθεια έγκειται στην παρουσίαση ιστοριών με δραστική αυτοτέλεια και όχι στη στεγνή αποσπασματικότητα κειμένων ενός έτσι κι αλλιώς δύσκολου πεζογραφικού έργου. Οι ιστορίες αφορούν κείμενα από το πεζογραφικό έργο του Χειμωνά που εκτείνεται από τον «Πεισίστρατο» του 1960, μέχρι τον «Εχθρό του ποιητή» του 1990, και με ενδιάμεσους σταθμούς:  "Η εκδρομή" 1964, "Μυθιστόρημα" 1966, "Ο Γιατρός Ινεότης" 1971, "Ο γάμος" 1...

Δημοσιεύθηκε στο  frear Η προσεκτική ανάγνωση πεζογραφημάτων συνήθως συμπυκνώνεται σε κάποια αίσθηση, την οποία καλείται ο αναγνώστης να αναγνωρίσει. Είναι η τελευταία εκείνη εντύπωση  που μορφοποιείται άμεσα με το κλείσιμο της τελευταίας σελίδας του βιβλίου. Στην περίπτωση της «Τραμπάλας» σε πραγματολογικό επίπεδο,  μένει μία αίσθηση  ακουστικότητας,  προφορικότητας των κοινοποιούμενων διηγημάτων.  Οι αφηγήσεις ακολουθούν το πρότυπο του προφορικού συνεχούς, του λόγου δηλαδή που μιλιέται και που απευθύνεται  για ένα συγκεκριμένο σκοπό. Δεν παραβλέπουμε όμως ότι πρόκειται για μία μορφή πρόζας, άρα γραφής, η οποία εκ των πραγμάτων, εγκλωβίζεται σε συγκεκριμένη διαδικασία δύο χρόνων: στον πρώτο χρόνο η έκφραση του ίδιου του δημιουργού, η συγγραφή, η ανάγκη του δηλαδή για  επικοινωνία και σε δεύτερο χρόνο η πρόσληψη αυτής της έκφρασης από τον αναγνώστη, ο οποίος ως ένα είδος ερμηνευτή θα έρθει να  αποκωδικοποιήσει το κείμενο και να απελευ...