Ο Klaus Schulze συνθέτει Georg Trakl.

Οι Tangerine Dream ήταν ένα γερμανικό συγκρότημα ηλεκτρονικής μουσικής που ιδρύθηκε το 1967 από τον Edgar Froese. Ιδρυτικό μέλος του  γκρουπ ήταν ο  ντράμερ και συνθέτης Klaus Schulze, ο οποίος έφυγε από την μπάντα και σχημάτισε το project  Ash Ra Tempel. Από το 1972 αρχίζει να δουλεύει μόνος του σε συνεργασία με διάφορους καλλιτέχνες, (από τις πιο γνωστές του είναι η συνεργασία με τη  περίφημη Lisa Gerrard των εμβληματικών Dead can Dance),  εξελισσόμενος  σε γκουρού της ηλεκτρονικής μουσικής της περιόδου των αρχών της δεκαετίας του 70, στη μουσική σκηνή του Βερολίνου.

Ο Klaus Schulze εμπνέεται συχνά από μεγάλες μορφές του γερμανικού πνεύματος για τις συνθέσεις του. Το έτος  1978  έβγαλε το άλμπουμ του "Χ" (ο τίτλος σημαίνει ότι ήταν δέκατο άλμπουμ  του), με τον υπότιτλο «Έξι Μουσικές Βιογραφίες», που αναφέρονται σε μορφές όπως ο Ludwig II της Βαυαρίας , ο Friedrich Nietzsche , ο Georg Trakl , και Wilhelm Friedemann Bach .  Χρησιμοποίησε επίσης το ψευδώνυμο Richard Wahnfried, (Wahnfried, ήταν η ονομασία της βίλλας του Βάγκνερ στο Μπαϊρόιτ), με το οποίο έβγαλε επτά δίσκους. Η χρήση του ψευδωνύμου  Richard Wahnfried, είναι ενδεικτικό του θαυμασμού του για τον Βάγκνερ.

Παρακάτω ακολουθεί από το άλμπουμ  X , η είκοσι έξι λεπτών σύνθεση αφιέρωμα στον ποιητή Georg Trakl. Καθώς το allegro του Klaus Schulze στα τελευταία λεπτά της σύνθεσης μ’ αφήνει να αναπλάσω αυτή την συγκλονιστική ποιητική μορφή  στη μάχη του Γκρούντεκ   (στη σημερινή Ουκρανία) που μόνος (με τη βοήθεια φαρμάκων;) περιθάλπει ενενήντα περίπου βαριά τραυματισμένους στρατιώτες, αρκετοί από τους οποίους θα αυτοκτονήσουν μπροστά στα μάτια του, μου έρχονται στο νου οι στίχοι από την "Κατάρρευση" σε μετάφραση του Ν. Ερηνάκη:


"Το βράδυ, όταν οι καμπάνες στη σιγαλιά σημαίνουν,
Ακολουθώ το υπέροχο πέταγμα των πουλιών
Που σε μεγάλα κοπάδια, όμοια με συνοδείες ευλαβών
προσκυνητών,
Χάνονται στην διάφανη απεραντοσύνη του φθινοπώρου.

Περιπλανώμενος στο λυκόφως του κήπου
Ονειρεύομαι το πιο λαμπρό τους πεπρωμένο
Και μόλις που νιώθω ακόμα το δείκτη των ωρών να
 προχωράει.
Έτσι πάνω από τα σύννεφα ακολουθώ τα ταξίδια τους.

Τότε μια πνοή κατάρρευσης με κάνει να τρέμω.
Ο κότσυφας θρηνεί στα γυμνά κλαδιά.
Το κόκκινο κρασί κλυδωνίζεται σε σκουριασμένα βαρέλια 

Όπως οι μακάβριοι χοροί χλομών παιδιών
Γύρω από τις σκοτεινές πηγές που έχουν στερέψει
Τρεμάμενα γαλάζια αστέρια λυγίζουν στον άνεμο."